GESCHIEDENIS

Historie van Manjepetswei 19

Een nieuwe start in 1935

In 1935 begon het verhaal van Manjepetswei 19 met het jonge stel Bernard Smid en Elske Prakken. Ze trokken in een oude boerderij aan een lang zandpad in Oudega. De boerderij was niet veel meer dan een vervallen fundament, en het stel bouwde er met beperkte middelen een huis bovenop. De timmerman uit Eernewoude adviseerde Bernard om een vergunning aan te vragen, maar in deze tijden van schaarste wilde hij dat geld liever aan andere dingen uitbesteden en heeft dit niet gedaan.

Jaren later kwam er toch nog een ambtenaar langs voor controle. Bernard, die wist dat hij in overtreding was, zette zijn beste acteerwerk in en trakteerde de man op koffie en sigaren. Het ‘Och heden, dat wist ik niet, ik ben slecht een boerenarbeider’ en de sigaren voor onderweg leken de ambtenaar tevreden te stellen; Bernard hoorde er nooit meer iets over.

Onderduikers tijdens de tweede wereldoorlog

Toen de oorlog uitbrak in 1940, besloten Bernard en Else meerdere onderduikers te huisvesten. Onder hen waren een handelsagent, een bakker, en twee broers uit Garyp. Het boerenwerk ging ondertussen gewoon door; er was altijd werk met de koeien, het hooi en de akkers. Tijdens de hongerwinter van 1944 werden op 14 januari nog twee zoons geboren.

De razziA

Op een dag werd er een razzia gehouden, nadat een Engelse piloot met een parachute was geland. Bernard zag de Duitse soldaten het erf opkomen en vreesde dat ze de onderduikers zouden ontdekken. De duitsers hadden nog licht zien branden op de boerderij en vonden dit verdacht. Bernard bedacht snel een excuus: hij vertelde de Duitsers dat het licht aanstond vanwege de baby’s die borstvoeding nodig hadden. De Duitsers, onder de indruk van het verhaal en de kleintjes, lieten het huis verder met rust.

Groei en mechanisatie na de bevrijding

Na de oorlog veranderde het boerenleven. Bernard investeerde in nieuwe machines, zoals een maaimachine, kettingeg en melkmachine, maar koos bewust voor paarden boven een trekker vanwege de veengrond. Bernard hield zijn boerderij op traditionele wijze draaiende en was trots op zijn bovenlanders, een ras dat hij liever had dan de Friese paarden.

Een trotse toevoeging aan het erf was de betonstrook die Bernard liet aanleggen naar de weg. Hij plantte ook bomen langs de toegangsweg, die nog steeds een indrukwekkende, natuurlijke boog vormen als je het erf oprijdt.

De familie Kernkamp en een nieuwe toekomst (1997)

In 1997 werd de boerderij verkocht aan de familie Kernkamp. Hein bezichtigde de boerderij in zijn eentje en wist meteen dat dit hun nieuwe thuis moest worden. De boerderij stond nog in originele staat en had veel werk nodig. Ramen vielen uit de kozijnen, de leidingen lekten en in de badkamer groeiden paddenstoelen. Toch zagen Hein en Sandra het potentieel en maakten het huis bewoonbaar.

Na hun verhuizing zagen ze hoe het landschap rondom hun nieuwe huis veranderde. Er werden petgaten aangelegd, en het gebied werd onderdeel van Nationaal Park De Alde Feanen.

Van oude boerderij naar nieuwbouw

Hein, een zeeman, ontwierp tijdens zijn reizen het nieuwe huis, geïnspireerd door Amerikaanse loghuizen. Hij droomde oorspronkelijk van een traditionele boerderij, maar het ontwerp groeide al snel uit tot een ruimer huis zonder grote schuur. In 2005 was de bouw voltooid en verhuisde het gezin naar hun nieuwe woning, waarna de oude boerderij, die ondertussen onbewoonbaar was verklaard, is afgebroken.

Groepsaccommodatie de Kern

In 2012 startte de ombouw van de ligboxenstal tot een groepsaccommodatie. De oude melkkuil werd onderdeel van de keuken, de slaapkamers staan op het oude veerooster, en de entree was ooit het tanklokaal. Historische foto’s in de huidige groepsruimte vertellen het verhaal van de boerderij en haar bewoners door de jaren heen.

Een warm welkom voor gasten sinds 2013

In 2013 ontving Groepsaccommodatie de Kern haar eerste gasten. Sindsdien is de accommodatie een plek geworden waar families en vrienden genieten van de rijke geschiedenis en de prachtige omgeving aan de rand van Nationaal Park De Alde Feanen. Veel gasten komen graag terug—iets wat Hein en Sandra met plezier en trots voortzetten.